|
شهريار و شهرزاد
|
تراوش مهر در چشمان تو
لمس آتشین مهر
لحظه ای درنگ،
و هبوطی دردناک . . .
و ماه که از کودکی های تو به رویاهای من خزید
می گفت که سپیده از آن ماست
به آنجا می رویم که جهان
هرگز درنگ تماشا را به هبوطی دچار نکند شهریار!
و چشمان شهرزاد تا آن سپیده، اشکبار است . . .